நீ


நேற்று என் வானம் மழை தரவில்லை
ஏனோ என் தோப்பில் குயில் வரவில்லை
வானவில் இருந்தும் வண்ணங்கள் இல்லை
பூக்கள் இருந்தும் புன்னகை இல்லை
அரண்மனை வாசல் தாண்டி நான் அன்புக்கு ஏங்கினேன்
உன்னிடம் சேர்ந்த பின்பு தான் சொர்கத்தை வாங்கினேன்
எனக்கிந்த சொந்தம் போதுமே

எனக்கொரு துணையாய் உனைத்தான் நினைத்தேன்
நினைத்ததை முடித்து உன்னிடம் ஜெயிப்பேன்
நிழலினைப் போலே உன்னுடன் நடப்பேன்
உயிருக்குள் உன்னை சுகமாய் சுமப்பேன்
இதுவரை வாழ்ந்த வாழ்விலே
கனவுகள் இல்லையே
இனி எந்தன் பாதை யாவிலும் நீ தான் எல்லையே
நீ இன்றி சொந்தம் இல்லையே


Comments

Popular posts from this blog

வைரமுத்து கவிதை - இது போதும் எனக்கு

உறக்கமில்லா இரவுகளில் இரக்கமில்லா நினைவுகள்