Oh October My Misery

Yesterday was wednesday, indeed a bad day that I wasn't knowing till it happened. Morning with full stomach and lunch packed I was riding my two wheeler to office. I didn't have much work at office, and at evening I was riding back to home, while I was nearing my home on the service road somewhere a dog came before my vehicle. I was not fast so I pressed my brakes slowly and the dog backed off, I thought its trying to cross the road and afraid that my vehicle came. But that's not the story. I didn't noticed what was that dog doing before on the road but when it saw me, it's face was ferocious, it came with a bark and bite my leg. As I wasn't expecting that dog's behaviour, I got panicked and drove away since I felt that if I stay or stop it would have eaten me. At a distance I noticed my leg is bleeding heavily. Till now I couldn't believe the scene. Its a rare thing happened to me to be in an unsafe circumstance. I had my shot of vaccination but still I am afraid that God has planned this kind of death for me. But my inner heart says no, and I believe God.

5 years back this October took a loving bird from me.

A pat on the soul

I hardly remember the last time I spoke my heart out. Life is busy and its routine killed my life. Not even a single moment to stop by my husband, whom I see everyday, to say how much he means to me.

When I was working hard with everything on my head fully occupied, this madam who is of my mom's age said, 'when you smile, your innocence is spreading across your face'. I replied, 'don't trust me'. She said back, 'you don't have to say i can see it from your eyes who you are, your eyes says it all'. That felt like a pat on my soul, I looked back at her without anything in my mind.

Life doesn't makes you busy. But working does..

Well my heading is very true. When I was jobless I thought that was a hell and wasted life but actually now I am wasting it simple letting it pass by days months and years without even touching lives of people nearby. I am literally passing my time that I don't even get a proper food at the proper time with the proper relaxed mindset.

அந்த ஒரு ரயில் பயணம்

நல்ல மாலை பொழுது. வழக்கம் போல நான் நொந்து நூடில்ஸ் ஆகி போய் இருந்தேன். அலைச்சல் உலசச்சல் குடைச்சல் எல்லாம் என்னை கடுப்பேத்தி அமைதியா ஓரமா ஒரு இடம் கிடைச்சா போதும்னு இருந்தேன். கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சி சில பல இடம் காலி ஆக ஒரு சீட்டோட ஓரத்துல நான் உட்கார அந்த சீட்டோட ஜன்னல் ஓரமா ஒரு 45 வயசு மதிக்க தக்க ஒரு அம்மா உக்காந்திருந்தாங்க. எல்லாம் இறங்க அவங்க மடியில தூங்கீகிட்டு இருந்த பையன மெதுவா இழுத்து கால் நீட்டி படுக்க வச்சிட்டு அவங்க தள்ளி தள்ளி உக்கார வந்தாங்க. சரி சண்டை வர போகுது வெலகு வெலகுனு அடுத்த சீட்ல போய் உக்காந்துட்டேன். சமீப காலமா யாராச்சும் அநியாயமா எதாச்சும் செஞ்சா செம கோவம் வந்து எதாச்சும் சொல்லீடறேன். அப்டிலாம் இல்லாம பொறுத்து அமைதியா இருக்கணும்னு எனக்கு நானே சொல்லிகிட்டத சரியா பாலொவ் பண்ணலாம்னு இருந்தேன். இன்னொரு அம்மா சின்ன குழந்தையோட அவங்க பக்கத்துல இடம் போட்டாங்க. அவங்க உள்ள வரதுக்குள்ள மற்ற இரண்டு பேரு வந்து உக்காந்துட்டாங்க. அந்த சின்ன குழந்தை வசிர்க்க அம்மா இவங்கள்ட சண்டை போட, அந்த ரெண்டு அம்மாவும் அந்த ஜன்னல் ஓர அம்மா கிட்ட சண்டை போட. மாத்தி மாத்தி சண்டை. ரெசெர்வ் செய்யாத கம்பார்ட்மென்ட்ல இப்படி உக்கார முடியாது மா, எல்லாரும் வேலை செஞ்சுட்டு அசதியா தான் வரோம். பெர்த் வேணும்னா நீங்க ரிசெர்வ் செஞ்சிருக்கணும், மூணு சீட் கூட எடுத்துகோங்க முழு சீட்டும் கேட்டா எப்படின்னு சொல்ல, அந்த ஜன்னல் ஓர அம்மா இவங்கள கோவமா திட்ட ஆரம்பிச்சிடாங்க. பையன் படுத்திர்க்கான் இரக்கமே இல்ல இவங்க பிள்ளையே பெத்திர்க்க மாட்டாங்க போலனு. இத சொன்னதும் எனக்கு கோவம் வந்துருச்சு. அவங்கள பாத்தேன். அவங்க அமைதியா இருந்தாங்க. ஒரு வேளை அவங்களுக்கு குழந்தை இல்லைனா எவ்வளவு காய படுதீர்க்கும் இந்த வார்த்தை. அப்பறம் எல்லாரும் உக்காந்து செட்டில் ஆனதும், நான் இந்த அம்மாவ பாத்தேன் எனக்கு அவங்கள புடிக்கல. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி எல்லாரும் பேசிகிட்டு வந்துட்டு இருந்தபோ இவங்கள்ட யாரோ உங்க பையனானு கேக்க, அவங்க இல்ல என் தம்பி பையன்னு அமைதியா சொன்னாங்க. நான் அவங்க முகத்த பாத்தேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி எனக்கு ஒரு பையன் தான், அவனுக்கு 25 வயசு தான்  கல்யாணம் பண்ணி வச்சேன். மூணே நாள் தான் இறந்துட்டான்னு சொன்னாங்க. ஏன் என்னாச்சுனு மற்றோருதங்க கேக்க இவங்க தூக்கு போட்டுகிட்டான் ஏன்னு தெரியலனு சொன்னாங்க கண்ணெல்லாம் கண்ணீர். அப்பறம் அவங்க பேசவே இல்ல. அழுதுகிட்டே வந்தாங்க.

வாழ்க்கையில ரொம்ப கோவ படுறவங்க வாழ்கையில பெரும்பாலும் கஷ்டத்த மனசுல சும்மந்துட்டு இருக்குறவங்களா தான் இருக்கு.

Scribbles after a looooooooooooooooong time...

Well, after all these years, life has come to explain itself. Life has its ups and downs and some downs can go for a looooong time. Life's happenings makes you question what was wrong and in that confused state we stagnate in life. We tend to lose everything we have and our hands become fruitless. Whatever we do may not yield good tidings and happiness. Is our path wrong? May be or may not be. But what I have learnt in life is, when you lose everything in life you know the value of everything and there comes a beautiful deed and random act of kindness spreading over. Everyone will like you want you except you. And some may use you but you still don't care. Think good, be good, do good. Conditioning of the mind make things change.

When everything happens wrong in your life, keep the hope, that God is already there where you are heading. Its not necessary to be acknowledged, to be appreciated, even if your works and deeds yield no benefit do it simply. Our choices and path are not required to be correct all the time but the way we live with that and what we do for that makes sense. Selfless life makes a way.. 

LIFE

It was hardly one year I forget blogging. Now I wonder, which, I was crazily doing before, now I never mind about, is all because of the twists my life had. Blogging were the times I had no options to share my mind to anyone so I said it to a virtual world of mine which I created, 'Blogging'. Now I speak and speak and speak... saying hear me hear me.. :) God changed my life and happiness been poured into me and my filled heart spills..  Luv.. <3

This was the post I drafted once and now reading it I wonder whether I wrote this!! Oops :))

Life is a song

Cheerful was how it started

All sparkling wonders

was how its rated

Good were the times

We want to learn

The secret of the stars

that shines above

Perfection doesn't mattered

faltering were the moves

Falling doesn't mattered

than dropping the toys

Melodies were the time

when things grow beautiful

and laughing reduced

to smiling

Trying to pave a way

and conscious of what we are

In the pursuit of identity

we fall into someone's heart

Jazz was the days

we try to reach

heaven in earth

and heart in hands

Love has the way

to blindfold us away

like the nature's patience

love knows to live admits

Long will the time

to be in brace

short will the hour

to chit chat love

Quiet will the days

when one departs

and we wait for the day

to retreat in heaven

Love never stops

it is continued

yearning to be

with that special someone!!

Tit Bits

The Biggest Suspense of Life is

"We Know for Whom We are Living..."

"But We Never Know, Who is Living for Us.."