என் ஒவ்வொரு உணவையும்

என் ஒவ்வொரு உணவையும்

நீ உண்டபின் உண்டு ரசித்த இந்த இதழ்கள்

இப்பொழுது

ஒவ்வொரு முதல் வாய் நான் எடுக்கும் போதும்

உன்னைக் கேட்கிறதே

நான் என்ன சொல்வேன்

எப்படி வாழ்வதென...

இப்படி வாழவேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுத்தாய்

நீ இல்லாமல் எப்படி வாழ்வதென கற்றுக்கொடுக்க மறந்துபோனாயே

உன் நினைவைச் சுற்றி சுற்றி

என்னைச் சுற்றி

உன் நினைவுகள் வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கிறது

உன் நினைவைச் சுற்றி சுற்றி

நான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்

என்னை ஒருபொழுதும் பிரிய விடுவதில்லை

என்னை ஒருபொழுதும்

பிரிய விடுவதில்லை

உன் கரங்கள்

உன்னையே குழிதோண்டி

புதைத்து விட்டன

என் கைகள்

உள்ளுக்குள்ளே நான் வெந்துகொண்டிருக்கிறேன்

உள்ளே உனக்கு குளிரும் என்று

ஏசியை நிருத்தி வைப்பேன்

இன்று நீ

வெளியே குளிரில் சுகமாய் உறங்குகிறாய்

உள்ளுக்குள்ளே நான் வெந்துகொண்டிருக்கிறேன்

அஸ்த்தமனமாகவே இருக்கிறது...

என் விடியலை விடிய வைத்தாய்

என் இரவிலே உறங்கி இருந்தாய்

இன்று நீ நிரந்தரமாய் உறங்குகிறாய்

என் ஒவ்வொரு விடியலும்

அஸ்த்தமனமாகவே இருக்கிறது...

நான் என்ன செய்வேன்

என்ன அவசரம் உனக்கு

போகும் அவசரத்தில்

நீ

உன் உயிரை என்னிடம் மறந்து

என் உயிரை எடுத்து சென்றுவிட்டாயே

நான் என்ன செய்வேன்